باز امشب ستاره شمارم
باچشمانی بسته
در آسمان ذهنم
که نه دب اکبر دارد نه دب اصغر
می چینمشان در ماتریسی هزار در هزار
وتلپاتی می کنم به واسته شان
با کسی که مرا ستاره شمار کرد.
آخرسرهم یادم میرود
می شمردم
خواب از ذهنم بپرد
با ستاره ها بازی کنم .
یا می شمردم به خواب روم
که
سپیده دم مجالم نمیدهد.....
+
نوشته شده در
86/09/28ساعت 15:4 توسط زهرا مهرباني راد
|
