| تبليغات | X |
|
دست نوشته های تنهایی
|
بچه های ایل من
از کدامین فنجان تلخ قهوه خوردید
کاینچنین
بر سنگفرش سرد جان میدهید اکنون
در کدامین روز نحس زادتان مادر
خنده
آیا با شما نسبتی داشته؟
ای گریه هاتان زجر
خوشبختی براتان
در کدامین
پیچ می خورد
معنا
بچه های ایل من
طفلان ناگریز
از کدامین مادر زادتان روز نحس
ای بندبند تنتان زجر
هرگز نخواهد شد
تن من گرم
از زخمی که خنجر چشمانتان کاشت
ای زاده های درد
با آستین پاره تان
در این هوای سرد
با آن لب کبود
با خواهش سیاه
یک ذره
از خدا
مهمان من کنید.